Shembëlltyra e Pejgamberit sal-lallahu alejhi ve sel-lem, ka qenë figura qëndrore jo vetëm në historiografinë islame, por edhe në atë botërore në përgjithësi.Kjo, ngase rrezet e misionit të pejgamberit të fundit të Allahut xh.sh., shkëlqyen në mbarë botën, e shkrinë akullin e injorancës, arrogances dhe nëpërkëmbjes së nderit e dinjitetit njerëzorë i cili e kishte bllokuar tërë botën.

 Ngjarja monstruoze e ndalimit të muslimanëve që ta kryejnë namazin e xhumasë në oborrin e xhamisë së djegur të Çarshisë në Prilep, nuk ka pse mos të na kthej në retrospektivë dhe të na bën të pyesim: A thua edhe një herë do të përsëritet historia e zymtë e muslimanëve në këto vise të Maqedonisë lindore, që para një kohe kanë qenë qendra të përmendura islame dhe shqiptare?

         Mos të shkojmë më larg, por të nisim nga periudha  e errët pesëdhjetëvjeçare e monizmit, është më se e qartë se cak i sulmeve dhe luftës së pakompromis të pushtetit monist kanë qenë edhe objektet fetaro-islame. Marrë parasyshë rolin që kanë luajtur xhamitë gjatë gjithë historisë në mbrojtjen e identitetit të popujve, pushteti monist vendosi që këtyre vatrave të dijes dhe ngritjes shpirtërore e intelektuale, t’u shpallë luftë të pakompromis, normalisht varësisht prej rrethanave dhe ambientit, janë përdorur forma dhe metoda të ndryshme kompatibile me realizimin e synimit në kushtet ekzistuese. Kështu, derisa në viset me popullatë më të madhe muslimane, fjala vjen si: Shkupi, Tetova, Gostivari, etj, shtypje i është bërë faktorit njeri, në viset ku muslimanët janë dëbuar me fuqi nga trolli i vet, dhe më pas këtyre viseve u është ndryshuar edhe përbërja demografike, fjala vjen si:Prilepi, Manastiri, etj, dhuna është ushtruar mbi faktorin njeri dhe mbi vetë objektet fetare.

 Nocioni “metodologji” ka kuptim të gjërë, dhe kur përmendet ky nocion mendohet në kryerjen e studimeve të hollësishme rreth një çështje.Mirëpo, unë në këtë punim nuk kam për qëllim ta them fjalën e fundit përkitazi me çështjen përkatëse, duke e ditur se ajo meriton studim të mirëfilltë dhe të hollësishëm shkencor, por unë synoj të paraqes disa pika sa për ilustrim që ta sqarojë këtë lëndë, sepse ky studim nuk i referohet kësaj çështje në veçanti.

         Hixhreti është një nga ndodhitë më madhështore të historisë islame, gjegjësisht ngjarje që bëri ndarje të dy periudhave bazë të historisë islame:asaj në Mekë para hixhretit, dhe asaj në Medine pas hixhretit, gjë që reflektoi në disa segmente të fesë dhe të jetës. Kështu, mund të flitet në planin e shpalljes dhe të shënohen dy periudha të shpalljes:shpallja apo ajetet e zbritura në Meke, dhe shpallja apo ajetet e zbritura në Medine. Këto ajete kanë edhe veçoritë e veta. Derisa ajetet e zbritura në Meke ishin më të shkurtëra dhe silleshin rreth boshtit të besimit e moralit, ajetet e shpallura në Medine ishin më të gjata dhe më së tepërmi u referoheshin çështjeve juridike.